و به آن فخر داشت و مىفرمود : الْفَقْرُ فَخْرى « 1 » . فقر و ندارى سرافرازى و افتخار من است . و منظور از اين فقر ، ضد استعلا و استغناى نفس در برابر حضرت حق است ، حقيقتى كه با وجود تمام موجودات عجين است و هر كس به آن توجه داشته باشد ، لحظه‌اى از بندگى خالصانه نخواهد نشست . فقر ، آن واقعيتى كه مايهء اصلى عشق انسان نيازمند به حضرت بىنياز است ، آن حقيقتى كه انسان را با تمام وجود ، در پيشگاه حضرت رب به گدايى و ذلت و طلب براى ابد نگاه مىدارد . 5 - در طواف پنجم ، قدم در وادى الهى صبر گذار ، آن حقيقتى كه ضامن حفظ تو از تمام خطرات دنيا و آخرت است و توضيح آن در باب نود و يكم بيايد . 6 - و در طواف ششم ، به منزل با عظمت توكل درآى ، واقعيتى كه در باب هفتاد و پنجم به رشتهء شرح درآيد . 7 - و در دور هفتم ، قدم به وادى پرنور رضا بگذار كه اينجا نقطهء اوج تمام اعمال و حالات است و شرح آن در باب هشتاد و نهم به خواست حضرت حق خواهد آمد .

--> ( 1 ) - عوالى اللآلى : 1 / 39 ، حديث 38 ؛ جامع الأخبار : 111 ، فصل 67 ؛ بحار الأنوار : 69 / 55 ، باب 94 ، حديث 85 .